من دزد دیدم کو برد مال و متاع مردمان این دزد ما خود دزد را چون می بدزدد از میان خواهند از سلطان امان چون دزد افزونی کند دزدی چو سلطان می کند پس از کجا خواهند امان عشق است آن سلطان که او از جمله دزدان دل برد تا پیش آن سرکش برد حق سرکشان را موکشان عشق است آن دزدی که او از شحنگان دل می برد در خدمت آن دزد بین تو شحنگان بیکران آواز دادم دوش من کای خفتگان دزد آمدهست دزدید او از چابکی در حین زبانم از دهان گفتم ببندم دست او خود بست او دستان من گفتم به زندانش کنم او می نگنجد در جهان از لذت دزدی او هر پاسبان دزدی شده از حیله و دستان او هر زیرکی گشته نهان خلقی ببینی نیم شب جمع آمده کان دزد کو

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا المرتضی... استاد غلامرضا شکوهی در آستانه میلاد مولای خود حضرت امام رضا علیه السلام درگذشت. آخرین سروده مرحوم غلامرضا شکوهی در مدح امام رضا علیه السلام: مضمون بـــکر غیـــر تو پیــدا نمی کنم/ تا مدح توست،لب به سخن وا نمی کنم معنای پاک اسم تو در هیچ واژه نیست/ مــن با پیاله دست به دریــا نمـی کنم در وصفت آستین سخن را به هیچ روی/ صد سینه حـــرف دارم و بـالا نمی کنم آنـقدر سـر بلنــد بر ایـــوان نشستـه ام/ کز خانـه هم به جــز تو تمـاشـا نمی کنم من ذره ام که خانه خورشید خویـش را/ از هیچـکس بجــز تو تقاضــا نمـی کنم ای گنبد همیشه مطهر به عطــر اشک/ جــز در

ماه نصفه و نیمه هم که می گیرد زود به دست و پا می افتیم که مثلا دو رکعت نماز آیات بخوانیم و این دقیقا مهری است بر غفلت ما مثلا متدین ها(بقیه به جای خود) که سوراخ دعا را گم کرده ایم و روز ها، هفته ها، ماه ها، سال ها، دهه ها، سده ها و حتی هزاره های! لعنتی از گرفتن روی ماه منیرت می گذرد ای آفتاب عالمتاب، و کک ما خاک بر سران هم هیچ نمی گزد... یابن الاقمار المنیره و الشموس المضیئه.... الامام السحاب الماطر و الغیث الهاطل و الشمس المضیئه... تو ابر بحر موهبتی بر همه ببار تو آفتاب عاطفتی بر همه بتاب